من هيچ‌گاه نامه‌اى به او [ امام حسين عليه السلام ] ننوشتم ، پيكى به سوى او نفرستادم و به او وعدهء يارى ندادم . بلكه در راه به او برخوردم . چون او را ديدم به ياد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم افتادم و مَنزلتِ او را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به خاطر آوردم . همچنين دانستم ، چه حوادثى از سوى دشمن و حزب شما براى او پيش مىآيد . اين بود كه تصميم به يارى و طرفدارى از وى گرفتم و اين‌كه جانم را فدايش نمايم . باشد كه آنچه شما از حق خدا و رسول صلى الله عليه و آله و سلم فرو گذاشتيد ، پاس دارم . « 1 » شب عاشورا ، وقتى امام حسين عليه السلام به همراهانش اجازهء بازگشت به شهر و ديارشان را داد ، هر كدام از آنان به نوعى وفادارى و پايدارى خود را اعلام داشتند ؛ و زهير بن قين گفت : به خدا سوگند دوست دارم كشته شوم ، سپس زنده شوم و دوباره كشته شوم ، تا هزار مرتبه اين گونه كشته شوم و خداوند بدين وسيله جان شما و اين جوانان خاندان شما را سلامت دارد . « 2 » امام حسين عليه السلام ، پس از اقامهء نماز صبح عاشورا ، ياران خويش را سازماندهى كرده و زهير بن قين را به فرماندهى جناح راست سپاه برگزيد ؛ كه نشان لياقت و شايستگىهاى اخلاقى و نظامى « زهير » است . « 3 » روز عاشورا وقتى دو سپاه رو در روى هم قرار گرفتند ، نخست امام حسين عليه السلام به نصيحت سپاهيان دشمن پرداخت . آن‌گاه زهير آنان را مخاطب قرار داده ، گفت : « اى مردم كوفه ، شما را از عذاب الهى بيم مىدهم . بر مسلمان واجب است كه خيرخواه برادر مسلمانش باشد . ما تا اين هنگام برادريم ، داراى يك آيين و مذهبيم و شما سزاوار نصيحت هستيد . البته تا زمانى كه جنگ بين ما روى نداده است . اما با وقوع جنگ ، پيوند برادرى و دينى ميان ما گسسته خواهد شد و دو امّت جداگانه خواهيم بود . پروردگار

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 416 - 417 ، دارالمعارف ؛ همچنين ر . ك الفتوح ، ج 5 ، ص 177 - 178 ؛ انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 184 ، دارالتعارف ؛ مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 353 - 354 ، انوارالهدى . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 422 ، دارالمعارف ؛ الارشاد ، ج 2 ، ص 92 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد ؛ الملهوف ، ص 153 . ( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 422 ، دارالمعارف ؛ انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 187 ؛ الارشاد ، ج 2 ، ص 95 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد ؛ الاخبار الطوال ، ص 256 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 59 ؛ مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 6 - 7 ، انوارالهدى .